Hani bir sözümüz vardır. “Ana gibi yâr, vatan gibi diyar bulunmaz.”   Bir başka sözümüzde şöyledir. “Ana gibi yâr, baba gibi yaren bulunmaz.”

 Bu sözler ana ve babanın değerini ve önemini anlatması bakımından önemlidir. Ancak bugünkü yazımızın konusu en yakın dostumuz olan analarımızdır.

Evet, Analar fedakârdır, cefakârdır, çilekeştir ve de en yakın, en samimi dosttur. Gölgesi koyu ve hoştur. Orada huzur bulur mutlu olursunuz. Nazınız ona geçer. İlk gıdanızı ondan alır, ilk kelimeleri ondan öğrenirsiniz. İlk öğretmeniniz odur. Hayata onunla tutunur, onunla yürürsünüz. Her derdinizi ona anlatabilir, onunla dertleşebilirsiniz. Adeta onlar sizi koruyan ve kollayan yıkılmaz kaleler gibidirler. Boşuna söylenmemiştir. “Cennet anaların ayakları altındadır” diye

Onları kaybettiğinizde hangi yaş ve mevkide olursanız olunuz, o şefkatli sığınağınızı ve korunağınızı kaybetmiş olmanın sıkıntısıyla dünyanız yıkılır. Büyük bir manevi desteğinizi kaybedersiniz.

Yine hangi yaşta olursanız olunuz, analarınızın dualarına ihtidacınınız olduğunu hissedersiniz. Çünkü sizi dualarıyla, sevgisiyle, hoşgörüsüyle hayata bağlayan en büyük manevi destekçinizin ananız olduğunu daha iyi anlarsınız.  Aileyi derleyip toparlayan, adeta bir çimento görevi yapan, mutlu ve huzurlu bir yuva haline getiren hep analarımızdır.

İşte bizde 7 Ocak 2016 günü, her zaman maddi ve manevi desteğimiz olan biricik anamızı rahmeti Rahmana uğurladık. Bizleri her türlü yokluk ve yoksulluk içerisinde yetiştirip bu günlere getiren, bizlerin okuyup yazması için her türlü çileye gönüllü katlanan,  dualarıyla bizlere manevi zırh ve destek oluşturan annemi rahmetle yâd ediyorum.

Nur içinde yatsın. Mekânı cennet olsun.

Annemi anlatmak için kitaplar yazmak mümkün ama onun anısına anneme yazdığım 2 şiiri siz okuyucularımla burada paylaşmak istiyorum.

Biricik annemin hastalanması ve vefatı üzerine yazdığımız bu 2 şiirin dizeleri şöyledir. 

ANAM SÖYLERDİ

Anam oturmuştu toprak evde

Ne halı vardı nede kilim yerde

Gece gündüz yorgunum demez

Çare oluverirdi her derde

***

Seslenirdi yiyin ben aç değilim

Siz yedikçe ben doyar gerilirim

Sofra sonunda sıkışırdı araya

Az aşla ekmek yerdi dilim dilim

***

Her fırsatta anlatırdı Allah bir

Söylerdi gördüğünüz her şey sır

Okuyun öğrenin ne varsa

Görürsünüz Âlemlerin sahibi Hak’dır

***

Anlatırdı Kur’an-ı Peygamberi

Başkasına bırakmazdı terbiyeyi

Bilirdi boşluk kabul etmez

Yoksa doldururdu boş biri

***

Sahipti Hak yolcularının bilgisine

Demez genç yaşlı anlatırdı birisine

Sözlerinde dua eksik olmazdı

Söylerdi anam bakardı ilgisine

***

Titizdi helal haram konusunda

Anlatırdı cennet cehennem var sonunda

Çiğneme kul hakkını hukukunu

Hesap vermek zordur hak huzurunda

***

Anaların hakkı ödenmez derdi

Çok dua eder az yerdi

Geçirmez kılardı vakit namazını

Kılın namazı yavrularım derdi

***

Fadime’dir biricik anamın adı

Hastalanınca kaçtı ağzımızın tadı

Toplardı bayramda oğul kız torun

Olurduk mutlu kalırdık yatı

***

Dualarıyla açtı yolumuzu

Düştüğümüzde tuttu kolumuzu

Allah’tan acil şifalar diliyorum

Derdi hayreylesin Allah sonumuzu                               

 

DUA KALEMİZDİ ANNEM

Eksik olmazdı hayır dua dilinden

Geçmezdi zerre kötülük kalbinden

Bürünürdü sırtımız dua zırhına

Bilirdik dua kalemiz annemden

***

Sığınağımızdı hayır duası

Olurdu evimiz huzur adası

Hissederdik manevi desteğini

Bilirdik dua kalemizdi annem

***

Cuma akşamları hep yapardı hayır

Hayır için dinlemezdi yokuş bayır

Yaslanırdık huzur dolu gölgesine

Bilirdik dua kalemizdi annem

***

Dilinden düşmezdi yavrularım

Torunlarına seslenirdi kuzularım

Açardı güller nur yüzünde

Mutlu ederdi dua kalesi annem

***

Büyük küçük demez anlatırdı Allah’ı

Dilinden düşürmezdi Resülullah’ı

Geçirmez kılardı vakit namazını

Kazaya bırakmazdı dua kalesi annem

***

Yitirdik dua kalemizi yedi ocakta

Kaldık anasız kıyıda bucakta

Dualarıyla açardı yolumuzu

Bilirdik dua kalemizdi annem

***

Rahmetinle donat annemi ya rab

Resullerine cennetinde komşu yap

Kırmazdı gönül, almazdı ah

Bilirdik dua kalemizdi annem